سوگواره

در ارتحال ملکوتی عارف باللّه جناب شیخ قربان علی ترخان(ره)

مصیبت عُظمای عشق

بر این مصیبت عظمای عشق اشک باید ریخت

از این فراق جگرسوز داد باید زد

ز آه سرد به مهتاب هاله ای باید

که سرو را به گلستانِ یار شاخه شکست!

نقطۀ نون...!

دل خـمـارکـشانـت بـه مـیـکـده خون است ببین ز هجر تو احوال عـاشـقـان چون است

دمـی بـه مـحفـل رنـدان درآ و شاهد بـاش که بی تو باده به جام صـبوحیان خون است

معـاشـران چـو درآیـنـد مـحـض عـرض نـیـاز مـثـال شمـع وجــود تـــو نـقـطـۀ نـون است

بـیــا و چـهـره بـرافـروز و جـان مــا بـسـتـان که دیده بی رخ ماهـت بسان جیحون است

«ندیم»

****

افـتـادگـان ســیـل غـمـت دلxadشـکسـته اند در سـاحتی که هیچ به سـاحل امید نیست!

****

در سـوگ آفتاب...!

ای یاد مــاه روی تــو و فـیـض ساحـتـت روشن تــریــن دلـیـــل غـم و آه و زاری ام

چون زهره دیدگـان تو در سایه سار صبح با ناز خفت و این من و شب زنده xadداری ام

در سوگ آفتاب چسان می توان نشست؟! پــایـــنــده اســت آیـــنــــۀ ذات بـــاری ام

آیــا بــُوَد ز یـُمـن جـمـال مـنـیـر خـویــش روشـن کـنــی سـرای سـیــه روزگـاری ام؟!

کـی مـی رسی بـه داد دل بـی قـرار من؟! جانـم بـه لـب رسیـد ز چشـم انتـظاری ام

دردا کـه خـدمـتـی بسـزا نیسـت مـمکنم شاید که خون بگـریم از این شرمساری ام

****

تنهاترین غریب

روز پنجشنبه 24 آبان 1386 مقارن با 4 ذي القعده 1428 در سوگ اسوۀ صبر و تقوا، عارف ربّانی، موحّد کامل

جناب عالی تبار شیخ قربان علی ترخان - قَدَّسَ اللّهُ نَفسَهُ الزَّکِیَّة - انشا شد.

وَ سَلامٌ عَلَیهِ یَومَ وُلِدَ وَ یَومَ ماتَ وَ یَومَ یُبعَثُ حَیّاً!

برچسبها: تعالیم اخلاق اسلامی, عبدالصالح, عارف بالله, شیخ قربانعلی ترخان, قرآن عترت حکمت معرفت

+ نوشته شده توسط بنیاد فرهنگی حضرت زهرا (س) شهرستان اهر در سه شنبه نهم آبان ۱۳۹۶ و ساعت 10:19 |